Wednesday, 14 November 2012 00:00

The global entrepreneurship week diaries – Entry #1

Written by 

Το LadyBizIT είναι το πρώτο από μία σειρά event τα οποία πραγματοποιούντε στα πλαίσια της Παγκόσμιας Εβδομάδας Επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Δεν είναι όμως το πρώτο event το οποίο έχει ως θέμα τη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Η προετοιμασία του διήρκησε σχεδόν ένα ολόκληρο χρόνο με τη συνεργασία 4 εταίρων, Ελλήνων και λοιπών Ευρωπαίων. 

Η αλήθεια να λέγετε, το line-up των ομιλητών ήταν τεράαααστιο….Ήταν όμως και ανοργάνωτο… Απογοητευτικό θα έλεγα για τα δεδομένα.. Ένα μικρό κομμάτι αναταραχής μπορεί και να οφειλόταν στην απεργία που ακόμα και τώρα, 3 μέρες μετά, συνεχίζεται.. Και πάλι όμως, αυτό δε δικαιολογεί την προχειρότητα με την οποία είχε ετοιμαστεί αυτό το κατατάλλα πολυαναμενόμενο event για τη γυναικεία επιχειρηματικότητα με τα δημιουργικά website και με το call για κατάθεση απόψεων κλπ. 

 

Έχω παρευρεθεί σε υπερβολικά πολλά event παρόμοιας φύσεως για να αρκεστώ σε μία προχειρότητα. Νομίζω πως μάλλον μειώνει και τη νοημοσύνη μου ως άνθρωπο, και όχι μόνο ως γυναίκα το να πείσω κάποιον πως πραγματικά κέρδισα πολλά εκείνες τις 5 ώρες που ξόδεψα μέσα στο ξενοδοχείο. 

Πέραν της οργάνωσης όμως, είναι και η πληροφορία η οποία προκύπτει από ένα τέτοιο event. Άκουσα κάποια success stories από γυναίκες που πραγματικά είναι ιδιαίτερα επιτυχημένες… Και αυτές και οι εταιρείες τους. Ενδιαφέρον, αν και από αυτές τις ιστορίες το μόνο που μου έμεινε είναι το ότι κάποτε το περιβάλλον ήταν πολύ πιο εύφορο γενικά για επιχειρήσεις. Η πιο πρόσφατη επιχείρηση είχε ιδρυθεί το 2000. Τι να πεις. Σαμπώς και αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα, εγώ το 2012, η άλλη το 2000, η άλλη το 1989 και η άλλη το 1979. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, ακόμα και το περιεχόμενο των ομιλιών ήταν αδιάφορο. 

Ας έρθουμε όμως στο παρασύνθημα. Γυναικεία επιχειρηματικότητα και οι διάφορες πτυχές της.

Αφού θέλουμε ντε και καλά να διαχωρίσουμε τη γυναικεία επιχειρηματικότητα από όλα τα υπόλοιπα “είδη” επιχειρηματικότητας, τότε μάλλον πρέπει να είμαστε και προετοιμασμένοι για την άλλη όψη του νομίσματος. 

Μπορώ να σας γράφω μέχρι αύριο “7 λόγους γιατί οι γυναίκες είναι καλύτερες μάνατζερ”, “10 λόγους γιατί είμαστε πιο fit για να κάνουμε δικιά μας επιχείρηση”, “15 λόγους γιατί οι εταιρείες μας είναι πιο πετυχημένες”, κου λου που κου λου που. Αυτοί όλοι οι λόγοι δεν αλλάζουν το γεγονός ότι οι γυναίκες entrepreneurs ανά την Ευρώπη είναι λιγότερες, ότι αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες, ότι δεν έχουν πρόσβαση σε πόρους και η λίστα συνεχίζει κάπως έτσι. Δεν υπάρχουν και όργανα της “προκοπής” (τρόπος του λέγειν) σε εκείνες τις Βρυξέλλες να βοηθήσουν περισσότερο το σπρώξιμο των γυναικών (έτσι μας είπανε). Χμ…..

Όταν μπαίνεις σε ένα γήπεδο, πάντα πρέπει να παίζεις μπάλα. Δεν έχει σημασία τι κάνουν οι γύρω σου σε αυτό το γήπεδο. Εσύ πρέπει να παίξεις μπάλα. Κάπως έτσι κοίταγα και την επιχειρηματικότητα. Σαν ένα γήπεδο. Δεν πίστευα ποτέ πως θα έπρεπε να βρω ένα που το χόρτο κάτω να είναι ροζ. Σαφώς είμαι περήφανη που είμαι γυναίκα, αναγνωρίζω όσα έγιναν περί φεμινισμού και τα παρελκόμενα… αλλά δε μου κάνουν καμία διαφορά σε αυτό που επέλεξα να ασχοληθώ με τη ζωή μου. Αντιθέτως, με εκνευρίζει μονίμως η ατάκα “για γυναίκα, τα πας πολύ καλά” όταν ξέρω for a fact ότι τα πάω καλύτερα και από τους μισούς άντρες που ξέρω που παίζουν μπάλα στο ίδιο γήπεδο με μένα. 

Η προσωπική μου εμπειρία σε συνδυασμό με όλα αυτά που κατά καιρούς μαθαίνω και διαβάζω, με έχουν κάνει σκεπτική για το θέμα της γυναικείας επιχειρηματικότητας. Το νόμισμα όπως προανέφερα έχει δύο όψεις. Η μία είναι το ότι πρεπει να σπρώξουμε τη γυναικεία επιχειρηματικότητα γιατί οι γυναίκες μένουν πίσω ενώ είναι καλές… και η άλλη όψη είναι το γήπεδο…και η μπάλα που παίζεις σε μία αγωνιστική της αρεσκείας σου, είτε είσαι άντρας, είτε είσαι γυναίκα. 

Αυτό όλο το λογύδριο μπορεί και να μην έχει τέλος. Έχει όμως ένα στόχο. Να θέσει τη βάση για μια συζήτηση για γυναικεία επιχειρηματικότητα και στην Ελλάδα, και στην Κύπρο και στην υπόλοιπη Ευρώπη άμα λάχει, πέραν από τα στερεότυπα. Δεν θέλω άλλα networks και ambassadors να μου λένε ότι αν και γυναίκα μπορώ να γίνω και επιχειρηματίας. Χαίρω πολύ!  

Θέλω όλες οι προσπάθειες και τα initiatives για τη γυναικεία επιχειρηματικότητα να γκρεμίσουν τις σαρθρές δομές της κοινωνίας που κάνει τις γυναίκες να μεγαλώνουν πιστεύοντας πως ο μόνος προορισμός τους είναι η κουζίνα και 3 - 4 κουτσούβελα. Ακόμα και αν νομίζουμε πως αυτό το στερεότυπο έχει γκρεμιστεί από την περίφημη “γυναίκα καριέρας”, οσες είμαστε σε αυτό το γήπεδο, ξέρουμε γιατί είμαστε τόσο λίγες.. Άλλο να είσαι γυναίκα που ξεκινάει και χτίζει μία επιχείρηση και άλλο να είσαι αυτή που δουλεύει για τον άντρα που έχει την επιχείρηση. Το πρώτο είναι χαμαλίκι, το δεύτερο το λένε καριέρα. Δυστυχώς δεν είναι το ίδιο. 

Τα πάραπάνω είναι σκέψεις που συνήθως ξεπηδούν μετά από αυτά τα ευφάνταστα event στα οποία παρευρίσκομαι… και είναι πάντα καλό food for thought. Σκοπός μου δεν είναι να προσβάλω κανέναν, ή καμία για την ακρίβεια. Και προφανώς δεν έχω κάτι ενάντια σε όποιες γυναίκες επιλέγουν να είναι σε μία κουζίνα με 3-4 κουτσούβελα, μάλλον οφείλω την ύπαρξή μου σε μία τέτοια. Όντας γυναίκα όμως γουστάρω να βλέπω και τις δύο όψεις του νομίσματος και ας με χαλάνε και οι δύο. Τι να πεις; Ορμόνες!!

Read 13694 times Last modified on Sunday, 17 March 2013 11:24